Lichting '88/1 van het Korps Mariniers bestond uit 5 opleidingsklassen; drie bakken met zeemiliciëns en twee bakken met KVV-ers en beroeps vrijwilligers. De zeemiliciëns werden ingedeeld in klas 11, 12 en 13 en de KVV-ers en beroeps in de klassen Alpha en Bravo.
Alle aspirant mariniers dienden op 4 januari 1988 te melden op het Centraal Station van Rotterdam, alwaar de trucks klaarstonden om het jonge kanonnenvlees naar de Van Gendt kazerne te vervoeren. Afgezien van het feit dat een enkeling überhaupt niet kwam opdagen op Rotterdam-CS, vielen tijdens de eerste uren de eersten al af. Alle vrijwillgers van bakken Alpha en Bravo lieten zich gewillig kaalscheren door de marinekapper, maar tussen de zeemiliciëns waren er een aantal die dachten aanspraak te kunnen maken op het in de wet geregelde "vrije haardracht". Alleen die opmerking al leverde een grote kans op om een enkeltje Den Helder te winnen en als "tsjetter" je verdere diensttijd uit te zitten.

Nadat de marinekapper je gevraagd had hoe je het geknipt wilde hebben en vervolgens de tondeuse erin zette, werden de uniformen en de uitrusting uitgereikt. In die tijd was er nog sprake van de "koude oorlog" en dus had de marine besloten dat de manschappen het dan ook maar koud moesten hebben. Wij waren de tweede lichting met camouflage-pakken die getest dienden te worden. Als Nederlandse militair in 1988 met camo was je natuurlijk een uitzondering. De landmacht liep in groen, de luchtmacht in burger :), de marine in blauw en de mariniers in groen met khaki. En wij?? Wij waren uitgekozen om de eerste camo-pakken te testen. Wat was dat stoer om te zien, maar allerminst om aan te hebben. De pakken sleten al als je er naar keek en waren behoorlijk niet-winddicht. Gelukkig was de binnenkant wit (welke sukkel bedenkt nu zoiets??) dus lekker tactisch...
De schoenen (kisten) waren van geperst afval of zoiets dergelijks gemaakt. In ieder geval werd het keihard, maar persoonlijk vond ik ze niet slecht lopen (nimmer een blaar op gelopen).

Toen kregen wij de uitrusting. Wat ben ik jaloers op die mariniers van tegenwoordig. Prachtige spullen met dito kleding. Het ontbreekt ze werkelijk aan niets!! Naast die geweldige camo-pakken kregen wij destijds een basisbepakking met 'large pack". Wij vermoedden destijds al dat Michiel de Ruyter samen met Johan de Witt deze uitrusting hoogstpersoonlijk hadden gedragen op 10 december 1665.... De "large-packs" zaten bijna net zo fijn als de huidige crusaders... (die overigens toen wel in gebruik waren bij de Whiskey).

De eerste dag waren we tot een uur of één 's nachts in de weer. De volgende morgen om 5 uur er weer uit en na wat fratsen vertrokken we met twee plunjezakken met alles erin naar het "intro bivak" in de Loonse- en Drunense duinen. Een waterig winterzonnetje scheen over de zandverstuiving en Marinier Borgers dacht: "Kom, ik doen een knoopje van mijn jas open." De korporaal kwam direct naar mij toe en vroeg of ik het soms warm had. Ik antwoordde bevestigend waarop hij alle knopen van mijn tweede handse groene landmachtjas sneed, deze op de grond smeet en mij de instructies gaf om mij 10 keer op te drukken en binnen 5 minuten alle knopen weer eraan te hebben met behulp van het "zakje naai". Ik kan mij niet meer herinneren hoe dit is afgelopen, maar ik vermoed dat ik mij nog wel een aantal keren heb moeten opdrukken....("pak er maar tien!!").